Podstawowa opieka zdrowotna (POZ)

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), lekarz pierwszego kontaktu, lekarz rodzinny

W systemie opieki zdrowotnej pierwszym szczeblem jest podstawowa opieka zdrowotna (POZ). Masz prawo do bezpłatnej diagnostyki i leczenia u lekarza POZ. Do lekarza pierwszego kontaktu zgłaszasz się w razie choroby, na okresowe badania kontrolne, szczepienia, w celu otrzymania skierowania na badania diagnostyczne lub skierowania do lekarza specjalisty.

Aby zapisać się do lekarza POZ musisz wypełnić odpowiednią deklarację. Możesz ją pobrać z naszej strony internetowej lub otrzymać w rejestracji do lekarza POZ. Wypełniając deklarację wybierz też pielęgniarkę (kobiety wybierają również położną).

Deklarację możesz złożyć w formie elektronicznej za pomocą strony pacjent.gov.pl

Ważne!

Jeśli Twoja choroba uniemożliwia Ci dotarcie do lekarza POZ, możesz zamówić wizytę domową lekarza, pielęgniarki lub położnej.

Leczenie specjalistyczne, ambulatoryjna opieka specjalista (AOS)

Jeśli lekarz POZ uzna, że potrzebujesz leczenia specjalistycznego, wypisze Ci skierowanie do specjalisty. Masz prawo wyboru dowolnej poradni specjalistycznej, spośród tych, z którymi NFZ podpisał umowę. Skierowanie uprawnia Cię do zapisania się tylko do jednej przychodni. Rejestracji możesz dokonać telefonicznie, osobiście (bez druku skierowania, jednak musisz pamiętać, aby dostarczyć je nam w ciągu 14 dni od umówienia wizyty) lub za pośrednictwem osoby trzeciej. Jeśli nie podjąłeś leczenia w ciągu ostatnich 730 dni, musisz „odnowić” skierowanie. Jeśli specjalista zadecyduje, że musisz do niego przyjść na kolejną wizytę, nie musisz mieć nowego skierowania. Nowe skierowanie będzie konieczne wtedy, gdy zakończyłeś leczenie u danego specjalisty, a pojawił się ponownie lub zupełnie nowy problem zdrowotny, który wymaga diagnostyki i leczenia.

Poniżej grupa lekarzy specjalistów, do których nie potrzebujesz skierowania:

  • psychiatra;
  • ginekolog i położnik;
  • onkolog;
  • wenerolog;
  • dentysta.

Do wszystkich innych lekarzy specjalistów będzie potrzebne skierowanie.

Specjalne uprawnienia do korzystania z pomocy poradni specjalistycznych

Poniżej grupy pacjentów, którzy nie muszą mieć skierowania do poradni specjalistycznej:

  • osoby chore na gruźlicę,
  • osoby zakażone wirusem HIV,
  • inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz osoby represjonowane,
  • cywilne niewidome ofiary działań wojennych,
  • uprawnieni żołnierze lub pracownicy, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,
  • weterani poszkodowani, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa,
  • osoby uzależnione od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego,
  • działacze opozycji antykomunistycznej oraz osoby, które były represjonowane z powodów politycznych,
  • osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności,
  • osoby, które były deportowane do pracy przymusowej oraz osadzone w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

W Polsce nie obowiązuje tzw. rejonizacja. Oznacza to, że możesz wybrać placówkę, w której chcesz się leczyć. Może ona znajdować się poza Twoim miejscem zamieszkania.