Przeciwdziałanie korupcji

Szanowni Państwo,

Pragniemy poinformować, że SP ZOZ MSWiA w Białymstoku im. Mariana Zyndrama – Kościałkowskiego realizuje działania mające na celu przeciwdziałanie korupcji. W tym celu została opracowana i wdrożona Procedura Antykorupcyjna, która ma na celu m.in.:

 1) zwiększenie bezpieczeństwa Szpitala i pracowników poprzez wyeliminowanie lub znaczące ograniczenia ryzyk
     naruszenia przepisów prawa;
 2) określenie zasad postępowania dotyczących otrzymywania korzyści przez pracowników;
 3) określenie zasad postępowania w przypadku zaistnienia konfliktu interesów bądź podejrzenia zaistnienia takich
     okoliczności;
 4) określenie zasad postępowania w przypadku wystąpienia naruszenia, w tym zdarzenia korupcyjnego, a także
     podejrzenie wystąpienia takiego zdarzenia. 

Zgodnie z zapisami przedmiotowej procedury każdy pracownik posiadający wiedzę na temat zaistniałego zdarzenia o charakterze korupcyjnym lub rodzącym możliwość podejrzenia korupcji na terenie Szpitala na obowiązek niezwłocznego dokonania zgłoszenia zgodnie z Regulaminem Zgłoszeń Naruszeń, tj:

 1) osobiście, w rozmowie z Dyrektorem Szpitala lub Koordynatorem ds. przeciwdziałania korupcji;
 2) przesyłką listową;
 3) pismem złożonym w sekretariacie Dyrektora Szpitala;
 4) za pomocą poczty elektronicznej na adres: naruszenie@zozmswia.bialystok.pl.

Pacjenci, podmioty współpracujące ze Szpitalem lub osoby trzecie mają możliwość zgłoszenia zdarzenia korupcyjnego każdemu pracownikowi, który zobowiązany jest niezwłocznie przekazać uzyskane informacje Koordynatorowi ds. przeciwdziałania korupcji.

Główne obszary ryzyka korupcyjnego w sektorze ochrony zdrowia według Komisji Europejskiej:
 1) korzyści majątkowe za uprzywilejowany dostęp do usług medycznych;
 2) wpływ na postępowania o zamówienia publiczne;
 3) marketing;
 4) nadużywanie pełnionej funkcji;
 5) wyłudzanie refundacji leków i wyrobów medycznych.

Przepisy dotyczące korupcji w polskim prawie karnym:
1) art. 228 § 1 kk – łapownictwo bierne
  a) dotyczy osoby, która przyjmuje łapówkę;
  b) celem przepisu jest zapewnienie bezinteresowności działania funkcjonariuszy publicznych w instytucjach
      państwowych i samorządowych;
  c) penalizowane zachowania wiążą się:
    · z przyjęciem korzyści majątkowej,
    · z przyjęciem obietnicy korzyści majątkowej,
    · z przyjęciem korzyści osobistej,
    · z przyjęciem obietnicy korzyści osobistej,
    · z żądaniem korzyści majątkowej,
    · z żądaniem korzyści osobistej.

2) art. 229 kk – łapownictwo czynne
  a) dotyczy osoby, która wręcza łapówkę,
  b) nie podlega karze sprawca czynnego łapownictwa, jeżeli korzyść lub jej obietnica zostały przyjęte przez osobę
      pełniącą funkcję publiczną, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organy ścigania (zanim ten organ się o tym
      dowiedział). Sprawca również musi ujawnić wszystkie okoliczności popełnionego przestępstwa.

3) art. 230 i 230a kk– tzw. płatna protekcja
  a) sprawcą przestępstwa płatnej protekcji jest każdy, kto powołując się na wpływy w instytucji państwowej,
     samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej
     środkami publicznymi albo wywołującymi przekonanie innej osoby lub utwierdzającej ją w przekonaniu o istnieniu
     takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo
     jej obietnicę,
   b) np. obietnica szybszego przyjęcia na oddział w zamian za wizytę prywatną,
   c) sprawcą przestępstwa jest również każdy, kto dąży do skorzystania z czyjejś protekcji w zamian za korzyść
       majątkową – analogiczne przepisy jak przy łapownictwie czynnym.

4) Nadużycie władzy – 231 kk i zaufania – art. 296 kk
  a) przestępstwo nadużycia władzy polega na tym, że przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając
      obowiązków, funkcjonariusz publiczny działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego,
  b) sprawca przestępstwa nadużycia władzy podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, a do lat 10, jeśli działa
      w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
  c) przestępstwo nadużycia zaufania (niegospodarności) popełnić może wyłącznie osoba, która na podstawie przepisu
     ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy zobowiązana jest do zajmowania się sprawami majątkowymi lub
     działalnością gospodarczą np. spółki lub instytucji. Polega na wyrządzeniu znacznej szkody majątkowej,
  d) w ramach czynności sprawczych omawianego przestępstwa uwzględnia się nie tylko formalne przekroczenie granic
     umocowania lub niewywiązanie się z ciążących na sprawcy obowiązków, ale i czynności faktycznie sprzeczne z
     racjonalnie rozumianymi zadaniami danej osoby.

5) Z korupcją możemy mieć do czynienia zarówno po stronie zamawiających, jak i wykonawców. Zamawiający może
    na przykład:
  a) w zamian za korzyść majątkową, tak określić przedmiot zamówienia, by tylko jeden podmiot spełniał określone
      warunki lub miał szansę na wygraną,
  b) dokonać “przecieku” ważnej informacji wpływającej na wybór wykonawcy.

6) Wykonawca może np.:
  a) zaproponować gratyfikację dla osoby zasiadającej w komisji przetargowej w zamian za zwycięstwo w przetargu,
  b) nie jest konieczne spowodowanie jakiejkolwiek szkody.

Punktem wyjścia w walce z korupcją w ochronie zdrowia jest zmiana mentalności pacjentów i członków ich rodzin
we wzajemnych relacji pomiędzy nimi a personelem medycznym.

Nigdy nie proponuj, nie wręczaj i nie obiecuj żadnych korzyści majątkowych lub osobistych personelowi medycznemu
w zamian za udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej, która należy ci się nieodpłatnie.